 |
Ik ben Vincent Stijns, 32 jaar. Achter een bureau word ik onrustig. Zet mij tussen de mensen en ik ben waar ik hoor. Precies deze overstap maakte ik in 2001. Toen ik mijn baas (op een marktonderzoekbureau) vertelde dat ik er geen zin meer in had. Enkele weken later kon ik aan de slag als opvangmedewerker reguliere asielzoekers op het centrum in Schalkhaar. Ik leefde gigantisch op. Dat was voor mij de start voor een levensinvulling tussen en voor mensen. Ik ben taxichauffeur geweest en heb enkele jaren op de daklozenopvang in Apeldoorn gewerkt. Erg boeiend. De studie sociologie gaf mij het venster om samenlevingsvraagstukken begrijpelijk te maken. Daarna het onderwijs in en de overstap naar het beleid. Centraal staan voor mij de ideeën en ervaringen van mensen op de ‘gewone’ werkvloer en in het ‘normale’ dagelijks leven. Drummen is mijn hobby (energie kwijtraken) en ik ben inmiddels 4 jaar getrouwd met Ilona. Waarom PvdA op 3 maart 2010?
De samenleving wordt complexer. Organisaties zijn te grootschalig geworden. De zorg staat onder druk. Marktwerking is wel erg ver doorgeschoten. Prikkels zijn overal. Niet iedereen kan hier even makkelijk mee omgaan. Dat zijn dingen die ik me aantrek. De PvdA komt op voor de mensen die het niet meer zelfstandig redden. Wij willen weten waar de gewone mens in zijn dagelijks leven tegenaan loopt en daar een praktische oplossing voor bieden. Neem bijvoorbeeld de aanbestedingen in de thuiszorg. De cliënt is zijn verzorger niet zeker, de verzorger is zijn baan niet zeker en de organisatie is haar bestaan niet zeker. Kan het nog onzekerder? Kwaliteit, duurzaamheid en continuďteit moeten centraal staan. Daar is zowel de thuishulp als de cliënt bij gebaat. De gemeente kan hier prima sturend in optreden. Maar dat moet dan wel gebeuren. Dat is wat de PvdA wil: betrokkenheid en een gemeente die opkomt voor haar burgers. Wat is jouw inzet voor een toekomst die werkt?
Ik heb jaren gewerkt met mensen aan de onderkant van de samenleving. Het 1e kabinet Balkenende trad aan en ging uit van de zelfredzaamheid van mensen. Ik keek nuchter naar de mensen waar ik mee werkte. En ik dacht: geen vooruitzicht op een baan, geen netwerk, zorgafhankelijk, niet de taal spreken, etc. Kortom: zelfredzaamheid amehoela! Later ben ik hier – toegepast op de maatschappij als geheel – iets genuanceerder naar gaan kijken. Zelfredzaamheid is namelijk wel wat je nastreeft. Maar biedt mensen dan ook een handvat daartoe! Dat is mijn inzet in de gemeenteraad. Dan kunnen mensen daarna op eigen benen verder. En mooier nog: ze kunnen dan ook anderen helpen zelfstandig te worden. Zo ontstaat solidariteit. Zo hebben we een goed evenwicht tussen wat de overheid voor je doet, en wat je zelf doet. Zo geven we met z’n allen invulling aan een toekomst die werkt. Mail Vincent: vincent@pvdadeventer.nl |